macellanın hayatı
Portekizce Fernão de Magalhães. (d. 1480, Sabrosa - Portekiz, ö. 27 Nisan 1521, Filipinler). Portekizli denizci ve kâşif. İspanya Krallığı‘nın desteğiyle denizlere açılan Magellan, dünyanın çevresini dolaşan ilk denizcidir. Hikâyesi, bu seyahate eşlik eden Antonio Pigafetta‘nın anılarını yazması sayesinde günümüze ulaşmıştır.
Magellan (okunuşu: Macellan) son yolculuğunu tamamlayamadan Filipinler‘deki Mactan Savaşı‘nda öldürüldü. Ancak daha önce ziyaret ettiği Baharat Adaları‘nın ötesine giderek tüm meridyenlerden geçen ilk insanlardan olmayı başardı. Büyük Okyanus‘a seferi esnasında okyanusu çok sakin gördüğü için “pasifik” (sakin) ismini veren, ayrıca Güney Amerika’da keşfettiği boğaza kendi ismi verilen Portekizli denizci Magellan, Büyük Okyanus‘u aşan bir araştırma gezisi yapmış ilk insandır.
Dünyayı dolaşmak üzere denize açılan 237 (diğer bir kaynağa göre 270) denizcinin sadece 18′i İspanya‘ya dönerek seyahatini tamamlamayı başardı. Bu denizcilere Magellan’ın ölümünden sonra yönetimi devralan Juan Sebastián Elcano adlı İspanyol liderlik etmiştir.
Magellan ilk deniz yolculuğuna 1505 yılında, henüz 25 yaşındayken çıktı. Görevi Francisco de Almeida‘yı Portekiz genel valisi olarak Hindistan‘a götürmekti. Yerel bir kral üç yıl önce Vasco da Gama‘ya vergi verdiği halde Almedia’ya vermeyi reddedince Magellan bu yolculuğunda ilk kez bir savaş görmüş oldu. Almedia bugünkü Tanzanya‘da bulunan dönemin başkenti Kilwa‘ya saldırıp ele geçirdi.
1506 yılında Magellan doğu Hindistan’a giderek Baharat Adaları‘na keşif gezilerinde bulundu. Şubat 1509‘da, Osmanlı Devleti‘nin bölgedeki gücünün gerilemesinin başlangıcı olarak da görülen Diu deniz savaşı‘na katıldı. 1510 yılında kaptanlığa getirildi, fakat bir yıl sonra, doğuya izinsiz gemi götürmek yüzünden bu yetkisini kaybetti, Portekiz‘e geri dönmeye zorlandı.
1511′de Fas‘a gönderildi ve burada Azamor Savaşı‘na katıldı. Bu savaşta dizinden ciddi biçimde yaralandı. İzin almadan savaşı terk edince Almedia’nın gözünden düştü, ayrıca Moorlarla yasadışı ticaret yapmakla suçlandı. Suçlamaların birçoğu zamanla etkisini kaybetse de, Magellan Portekiz kralı I. Manuel’in gözünden düştü. Kral, Magellan’ın ücretini artırmayı reddetti ve 15 Mayıs 1514‘ten sonra yeni iş teklifinde bulunmayacağını bildirdi. Bunun üzerine Magellan hizmetini İspanya Krallığına sunmaya karar verdi
Kuzeybatıya giden ekip 13 Şubat 1521‘de ekvatora ulaştı. 6 Mart‘ta Marianas‘ta, 16 Mart‘ta ise kalan 150 kişi ile Filipinler‘deki Homonhon adasındaydılar. Magellan Malay tercümanı sayesinde yerli halkla anlaşabiliyordu. Limasawa Adası‘ndan Rajah Kolambu ile karşılıklı hediyeler alıp verdiler ve onun önderliğinde 7 Nisan‘da Cebu Adası‘na gittiler. Cebu Adası‘ndan Rajah Humabon onlara dostça davrandı, hatta Hıristiyanlığa geçmeyi bile kabul etti.
Lapu-Lapu şehrinde bulunan bu anıt Magellan’ın öldürüldüğü yeri işaretler
Filipinli yerlilerle geçen ilk dostluk günlerinin aldatıcı olduğu kısa zamanda anlaşıldı. Magellan 27 Nisan 1521‘de Lapu-Lapu önderliğindeki yerlilerle girdiği Mactan Savaşı‘nda öldü. Yolculuğa para vererek katılan Antonio Pigafetta adlı zengin turist Magellan’ın ölümü ile sonuçlanan olaylara tanıklık etmiştir
Magellan’ın ölümünden 16 ay sonra gemilerinden biri olan Victoria dünyayı dolaşarak İspanya‘ya dönmeyi başardı.
Dünya turu ve dönüşü [değiştir]
Magellan vasiyetnamesinde, köle olan Malay tercümanının özgür bırakılmasını istemişti. Enrique adını kullanan, Henry the Black olarak vaftiz edilmiş tercüman, Sumatralı köle tüccarları tarafından yurdunda ele geçirilip satılmıştı. Magellan ile yaptığı birçok yolculukla dünyayı tam anlamıyla dolaşmış ilk kişi Enrique’dir. Magellan’ın Malacca’ya yaptığı ilk seferlerde hizmetine giren Enrique, Afrika’daki savaşlarda, sahibinin Portekiz’de kralın huzurunda gözden düşüşünde ve yeniden başarılı bir şekilde filosuyla denizlere açılışında hep yanındaydı. Ama geminin yeni kaptanı Mactan’da Enrique’yi serbest bırakmayı reddetti.
Enrique 1 Mayıs‘ta Rajah Humabon’un yardımı ile 30 kadar ölü denizcinin arasına karışarak kaçmayı başardı. Antonio Pigafetta dille ilgili notlar tutmaktaydı ve görünüşe göre yolculuğun geri kalanında iletişimi sürdürebildi.
Filipinlerde uğradıkları kayıplar keşif ekibinin sayısını ciddi biçimde azalttı, kalan üç gemiyi idare edemez hale geldiler. Bu sebeple 2 Mayıs 1521‘de Concepción ‘u terk ettiler ve kendilerine karşı kullanılmasını önlemek amacıyla yaktılar. Artık sadece Trinidad ve Victoria ‘dan ibaret kalan filo batıya,Palawan‘a doğru ilerledi. 21 Haziran 1521‘de bu adadan ayrıldılar ve sığ sularda yol bulabilen Moro rehberler yardımı ile Brunei - Borneo‘ya ulaştılar.
Brunei’nin dalgakıranlarında 35 gün demir attılar. Venedikli Pigafetta burada gördüğü Rajah Siripada’nın altınlarından ve yumurta büyüklüğündeki incilerden bahseder. Brunei ayrıca övündüğü evcil fillere ve 62 toptan oluşan bir kuvvete sahipti, ki bu Magellan’ın gemilerinin gücünü beşe katlıyordu. Pigafetta ayrıca Avrupa’da henüz çok nadir bulunan porselen ve gözlük gibi örnekler aracılığıyla krallığın sahip olduğu teknolojiden de sözeder.
Maluku Adaları‘na (Baharat Adaları) 6 Kasım 1521‘de ulaştıklarında 115 kişi kalmışlardı. Portekizlilere yakın olan Ternate sultanının rakibi Tidore sultanı ile biraz ticaret yapmayı başardılar.
Kalan iki gemi değerli baharatlarla dolu olarak batıya, İspanya’ya doğru yola çıkmaya çalıştı. Ancak Molucca’yı terk ettiklerinde Trinidad ‘ın su aldığını keşfettiler. Mürettebat deliği bularak onarmaya çalıştı fakat başaramadı. Trinidad için çok zaman harcamak zorunda kalacaklarını anladılar, daha küçük olan Victoria ise kalan denizcilerin hepsini alacak durumda değildi. Sonuç olarak bir grup denizciyle birlikte Victoria İspanya’ya doğru yola çıktı. Birkaç hafta sonra da Trinidad Büyük Okyanus rotasını izleyerek İspanya’ya varmak amacıyla Molucca’yı terketti, fakat gemi Portekizliler tarafından yakalandı ve onların gözetimi altındayken fırtına sonucu battı.
Victoria Hint Okyanusu‘ndan eve doğru 21 Aralık 1521‘de yola çıktı. 6 Mayıs 1522‘de Juan Sebastián Elcano yönetimindeki gemi Ümit Burnu‘nu geçerken tayın olarak sadece pirinç kalmıştı. Cape Verde Adaları’na ulaşamadan 20 denizci açlıktan öldü. 9 Haziran‘da, 26 tonluk baharat, karanfil ve tarçından oluşan kargoyu kaybetme korkusuyla 13 denizciyi daha Portekiz yönetimindeki bu adada bıraktı.
6 Eylül 1522‘de yola çıkışlarından neredeyse tam üç sene sonra Juan Sebastián Elcano ve kalan denizcileri taşıyan Victoria İspanya’ya ulaştı. Keşif gezisi aslında az da olsa kâr getirmişti, ancak denizciler tam ücretlerini alamadılar. 1522 sonbaharında mürettebat Valladolid‘de krallığın huzuruna çıktığında Maximilianus Transylvanus ile görüştü ve yolculuğa dair ilk rapor 1523 yılında yayımlandı. Pigafetta’nın yazdıkları 1525‘e kadar ortaya çıkmadı, hatta tam olarak yayınlanması 18. yüzyıl sonlarını bulmuştur.
Trinidad gemisindeki 55 mürettebatın dördü 1525‘te İspanya’ya ulaşmayı başardı, kalan 51 kişi çeşitli savaşlar ya da hastalıklar yüzünden ölmüştü.
